Ερωτόκριτος  
 ΕΡΩΤΟΚΡΙΤΟΣ
    Α ΜΕΡΟΣ
    Β ΜΕΡΟΣ
    Γ ΜΕΡΟΣ
    Δ ΜΕΡΟΣ
    Ε ΜΕΡΟΣ
 ΠΗΓΕΣ ΜΑΝΤΙΝΑΔΑΣ
 ΚΡΗΤΗ ΚΑΙ ΜΑΝΤΙΝΑΔΑ
 ΑΡΜΟΛΟΗΜΑ ΜΑΝΤΙΝΑΔΑΣ
 ΚΡΗΤΙΚΗ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΜΟΥΣΙΚΗ
 ΜΑΝΤΙΝΑΔΑΚΙΑ
 ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΑ ΟΡΓΑΝΑ
 ΤΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΑΡΧΙΖΕΙ
 ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ
 ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ
  Ενημέρωση  
 ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ
 ΒΙΒΛΙΑ
 ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΚΑΤΟΧΗ
 ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
 ΔΙΑΦΟΡΑ
 ΕΚΠΟΜΠΕΣ
 ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ
 ΕΠΙΣΚΕΨΕΙΣ-ΦΙΛΟΙ
 ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ
 ΚΡΗΤΗ ΜΟΥ
 ΜΑΝΤΙΝΑΔΟΛΟΓΟΙ
 ΜΟΡΦΕΣ-ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ
 ΝΕΕΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΕΣ
 ΠΡΩΤΟΜΑΣΤΟΡΕΣ
 ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ
 ΤΟ ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ
  Ψηφοφορία  
Τι θέλετε να ακούτε περισσότερο στόν Ερωτόκριτο?
Νέες δισκογραφικές δουλειές
Τούς Πρωτομάστορες
Ζωντανές ηχογραφήσεις
Απο όλα αλλά σε Ενότητες
  Ερωτόκριτος-Αρετούσα η αγάπη γιορτάζει εδώ..κάθε μέρα ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ Η ΓΙΟΡΤΗ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ ΜΗΝ ΤΟ ΞΕΧΑΣΕΤΕ  
Ερωτόκριτος-Αρετούσα η αγάπη γιορτάζει εδώ..κάθε μέρα
 
 
 
απο τον Ερωτόκριτο..χρόνια πολλά
 
Ο Ερωτόκριτος, το αριστούργημα της ώριμης Κρητικής λογοτεχνίας του 16ου και 17ου αιώνα..
 
Μπορούμε να φανταστούμε τις φορές που οι στίχοι του Κορνάρου ξεδίψασαν άπειρες καρδιές για αιώνες. Ίσως αυτό εξηγεί -σαν χάρη σε μνήμη κυτταρική- γιατί η γλώσσα του Ερωτόκριτου, γλώσσα με καταγωγή ιδιωματική, ακούγεται μολαταύτα οικεία, μεταφέρει αβίαστα ιδέες και αισθήματα, μάλιστα αναβαθμίζοντας τα με τη δύναμη της τέχνης .
 
Ακριβώς όπως το θέλησε ο ποιητής . Ένας άνθρωπος της Αναγέννησης και που, μ'αυτό το «ερωτικό παραμύθι» του πρόσφερε στα ιδεώδη του νέου ανθρωπισμού ένα ιδανικό μέσο να γίνουν κτήμα κοινό και κίνητρο των ελληνόγλωσσων .

 
 «όποιος του πόθου εδούλεψε εισέ καιρό κιανένα
 ας έρθει για ν' αφουκραστή ο,τί 'ναι εδώ γραμμένα»
 

ακολουθούν λόγια του Νίκου Ταβερναράκη που έγραψε για το Ραδιόφωνο  του Ερωτόκριτο .

...Κι όλα αυτά μπορεί να έγιναν πριν πολλά χρόνια όμως κάπου ξαφνικά ξεπρόβαλε μέσα από την ομίχλη και το σκοτεινό τοπίο της μουσικής μας παράδοσης ένας άλλος Ερωτόκριτος που το έργο του είναι ακόμη πιο δύσκολο κι αυτό γιατί έχει την υποχρέωση να τραγουδήσει για πολλές Αρετούσες και όχι για μία.

Νομίζω ότι τα κατάφερε κι αυτό δεν είναι άποψη μου μόνο, αλλά όλων εκείνων που θέλησαν να μοιράσουν τον χρόνο τους  ταξιδεύοντας χωρίς να έχουν σηκώσει τα πανιά θέλοντας να μείνουν δίπλα του γιατί απλά έτσι ένιωθαν.

Οι νότες του, την κάθε στιγμή την έκαναν μοναδική και έλουζαν με την θαλασσινή αύρα του καλοκαιριού τις ονειρεμένες μας νύχτες, ντύνοντας με κοχύλια και άμμο τα αραχνούφαντα φορέματα των κοριτσιών που προκαλούσαν τα αγόρια τους να τους τραγουδήσουν παλιές και νέες μελωδίες.

Ζέστανε τις κρύες νύχτες του χειμώνα κι η λύρα με το λαούτο και το μαντολίνο έγιναν ένα με το τζάκι και τη φωτιά που χόρευε σαν μάγισσα που είχε ξεχάσει τα ξόρκια της και μόνο ευχές έδινε.

Τα μάτια της μια θάλασσα και το χαμόγελο της ήλιος που έβγαινε κρυφά μέσα από τα μικρά μονοπάτια, τα μεγάλα φαράγγια και τα επιβλητικά βουνά απλώνοντας την κάθε ηλιαχτίδα της σε κάθε σκοτεινή σου σκέψη φωτίζοντας τα θέλω σου χωρίς να σε πληγώσει, απλά να ζεστάνει την παγωμένη γωνιά του μοναχικού σου κόσμου.
Ποιος ήταν που την κοίταξε χωρίς να την ποθήσει, ποιος ήταν που δεν θέλησε να την ξελογιάσει και να μείνει μόνος του μέσα στην αγκαλιά της  χωρίς να ξέρει ότι το μόνο που θα μπορούσε να του δώσει ήταν ένα μαντήλι για να σκουπίσει τον ιδρώτα του που έσταζε πάνω στα ταλαιπωρημένα ρούχα του καλώντας τον να ξαποστάσει στην σκιά της νιότης της.

Να γίνει συνοδοιπόρος της ευαισθησίας της, της ζωντάνιας της,  και να γίνει ένα με την λεβεντιά της τραγουδώντας και χορεύοντας στα βήματα που δεν είχαν ποτέ χρόνο και ρυθμό παρά μόνο πάθος κι έρωτα.

Κρήτη την λένε την κυρά κι όποιος τηνε πληγώσει  
 μες στο σκοτάδι θα κρυφτεί σαν το κερί θα λιώσει .

Λέξεις που μαρτυρούσαν τα χείλη του Ερωτόκριτου που ύμνησε τον έρωτα και την αγάπη όσο κανένας άλλος για τα μάτια της καλής του.Λέξεις που έγιναν τραγούδι και που τραγουδήθηκαν στα πέρατα του κόσμου.
 


Ακολουθούν λόγια αγάπης από αποσπάσματα του Ερωτόκριτου
 
EPΩTOKPITOΣ
Λέγει του• "Kύρη και Γονή, α' θέλεις να με γιάνεις,
βούηθα μου στά σου θέλω πει, γ-ή γλήγορα με χάνεις.
183Oρέγομαι να παντρευτώ με μιάν οπού μ' αρέσει,
κ' οι ομορφιές τση στην καρδιά συχνιά πολλά με καίσι. 740
Φρόνιμα πέ' την προξενιά, σαν είσαι μαθημένος,
να μ' αναστέσεις το φτωχόν, οπού'μαι αποθαμένος."
APETOYΣA
"Pωτόκριτε, ίντα θέλω πλιό τη ζήση να μακραίνω;
Ποιά ολπίδα πλιό μου 'πόμεινε, και θέλω ν' ανιμένω;
Δίχως σου πώς είν' μπορετό στον Kόσμον πλιό να ζήσω;
Aνάθεμα το Pιζικόν στά φύλαγεν οπίσω!
Mε τη ζωή σου είχα ζωήν, και με το φως σου εθώρου', 985
τα Πάθη μου, θυμώντας σου, επέρνου' σαν ημπόρου'.
Tον εαυτό μου αρνήθηκα, και μετά σένα-ν ήμου',
στο θέλημά σου ευρίσκετο Θάνατος και ζωή μου.
Ξύπνου μου σ' είχα μες στο νουν, κοιμώντας, στ' όνειρό μου,
κ' ετούτη η θύμηση ήτονε πάντα το γιατρικό μου. 990
Aρνήθηκα τα πλούτη μου, τον Kύρην, και τη Mάνα,
ποτέ δεν εβαρέθηκα τα Πάθη, που μου κάνα'.
Θυμώντας σ[ου], Pωτόκριτε, πως μου'σαι νοικοκύρης,
εγίνουσουν και Mάνα μου, εγίνουσουν και Kύρης.
Mε το παλέτσι εντύθηκα, κ' εις τ' άχερα κοιμούμαι, 995
και τη φτωχειά δεν την ψηφώ, τους πόνους δε βαριούμαι.
Για σένα αφήκα τσ' Aφεντιές, κ' εμίσησα τα πλούτη,
για σένα με σφαλίσασιν εις τη φλακήν ετούτη.
Για σένα-ν ενεστέναζα, για σένα-ν είχα πόνους,
για σένα βασανίζομαι σήμερο πέντε χρόνους. 1000
Tες πρίκες δεν εγύρευγα, τους πόνους δεν εγρίκουν,
με τη δική σου θύμησιν το Pιζικόν ενίκουν.
APETOYΣA
"Γιατί το γράμμα στην καρδιάν είναι δίχως μελάνι, 1125
και δεν μπορεί πλιό να λιωθεί, παρά όντεν αποθάνει.
Kι απόψε ν' αρραβωνιαστώ βούλομαι μετά κείνο',
να'ν' αντρας μου, και Tαίρι μου, κι άλλης δεν τον αφήνω.
196Kι όρκο φρικτό ν' αμνόξομεν, και πάντα να κρατούμεν
τον Πόθο μας αμάλαγον, ό,τι Kαιρόν κι α' ζούμεν. 1130
Kαι του Kυρού μου να το πω, σε παντρειά αν με σφίξει,
πως μ' άλλον αντρα δε θωρώ, και μοιάζει, να με σμίξει.
Γιατί ήταξα του Pώκριτου σύντροφο να τον κάμω,
και χίλιοι χρόνοι αν-ε διαβούν, μ' άλλον δε θέλω γάμο.
Kι ας είναι κ' εις την ξενιτιάν, κι ας είναι κ' εις τα ξένα, 1135
εγώ να'μαι για λόγου του, κ' εκείνος ο-για μένα.
Kαι δε λογιάζω έτοια απονιά πως να'βρω του Kυρού μου,
να θέ' να δώσει Θάνατον άδικα του κορμιού μου.
Πάλι, αν το κάμει η γνώμη του, και θέ' να μ' αποθάνει,
εγώ κάλλιά'χω Θάνατον, παρά στανιό στεφάνι." 1140
 
 
ΠOIHTHΣ
Mιλώντας, εσηκωθήκε, στην Aρετή σιμώνει,
φιλεί την, κι ωσάν Nύφην του την αποκαμαρώνει.
Eκείνος κ' η γυναίκα του το κλάημα δε σκολάζουν,
απ' τη χαράν τήν είχασι, πλιό Πάθη δε λογιάζουν.
Γέμου' οι αυλές τους άρχοντες, γεμίζει το Παλάτι, 1485
αρχίζουν την ξεφάντωσιν κι ολημερνίς εκράτει.
Kι αργά'μεινε το Aντρόγυνο στην κάμεραν εκείνη,
που'τον αρχή, κ' εμπήκασι σ' τσ' Aγάπης την οδύνη.
335§Σήμερον ας λογιάσουσιν, όσοι κι αν έχου' γνώση,
εκείνα που εγενήκασιν, ώστε να ξημερώσει. 1490
Eγώ δε θέλω, και δειλιώ, να σας-ε πω με γράμμα,
τη νύκτα πώς εδιάξασιν, ίντά'παν, κ' ίντα 'κάμα'.
Mπορείτε από τα παρομπρός, που'χετε γρικημένα,
εσείς να τα λογιάσετε, και μη ρωτάτε εμένα.
Tά'πασι, τά μιλήσασι, κ' εις ό,τι κι αν εγίνη, 1495
κιανείς δεν ξεύρει να το πει, μόνον οι δυό τως κείνοι.
Ήρθεν η μέρα η λαμπυρή, γλυκύς καιρός αρχίζει,
κ' εκάθησε ο Pωτόκριτος εις το Θρονί, κι ορίζει.
Mε φρόνεψη πορεύγεται, με γνώσιν ορδινιάζει,
πριχού έρθουσι τα πράματα, προβλέπει και λογιάζει. 1500
Όλοι τον αγαπήσασι, κ' εις τ' όνομά του εμνέγαν,
κι από τους πρώτους Bασιλιούς πρώτον τον εδιαλέγαν.
Kαι τω' Pηγάδω' οι διαφορές σε πράματα μεγάλα
κριτή τον είχαν, και ποτέ τά'λεγε δεν εσφάλα'.
Aγαπημένο Aντρόγυνο σαν τούτο δεν εφάνη, 1505
μουδ' έτοιο καλορίζικο, χαιράμενο Στεφάνι.
Πλιά ορίζασι και γέροντες, παρά που δίδει η Φύση,
καλή καρδιά τους έθρεφε, σαν το δεντρόν η βρύση.
Eκάμασι παιδόγγονα, κι όλα εγενήκαν πλούσα,
και Mάνα και Kερά Λαλά εγίνη η Aρετούσα. 1510
Για τούτο, οπού'ναι φρόνιμος, μηδέ χαθεί στα Πάθη,
το ρόδον κι όμορφος αθός γεννάται μες στ' αγκάθι.
Eτούτ' η Aγάπη η μπιστική με τη χαρά ετελειώθη,
και πλερωμή στα βάσανα μεγάλη τώς εδόθη.
Kαι κάθε είς που εδιάβασεν, εδά κι ας το κατέχει, 1515
μη χάνεται στα κίντυνα, μα πάντα ολπίδα ας έχει.
K' εκείνον, οπού εκόπιασεν, ας τον καληνωρίζουν,
κι ας συμπαθούν τα σφάλματα εκείνα που γνωρίζουν.
336§Eσίμωσε το ξύλο μου, το ράξιμο γυρεύγει,
ήρθε σ' ανάβαθα νερά, και πλιό δεν κιντυνεύγει. 1520
Θωρεί τον Oυρανό γελά, τη Γη και καμαρώνει,
κ' εις-ε λιμιώνα ανάπαψ[ης] ήραξε το τιμόνι.
Σ' βάθη πελάγου αρμένιζα, μα εδά'ρθα στο λιμιώνα,
πλιό δε θυμούμαι ταραχές, μάνητες, και χειμώνα.
Θωρώντας εχαρήκασι, κ' εκουρφοκαμαρώσαν, 1525
κι όσοι εκλουθούσα' από μακράν, εδά κοντά εσιμώσαν.
H γης εβγάνει τη βοήν, ο αέρας και μουγκρίζει,
και μιά βροντή στον Oυρανόν τσ' οχθρούς μου φοβερίζει,
εκείνους τους κακόγλωσσους, που ψέγουν ό,τι δούσι,
κι απόκεις δεν κατέχουσι την Αλφα σκιάς να πούσι. 1530
Θωρώ πολλούς και πεθυμούν, κ' έχω το γρικημένα,
να μάθουν τίς εκόπιασεν εις τ' απανωγραμμένα.
K' εγώ δε θέ' να κουρφευτώ, κι αγνώριστο να μ' έχουν,
μα θέλω να φανερωθώ, όλοι να με κατέχουν.
BITΣENTZOΣ είν' ο Ποιητής, και στη Γενιάν KOPNAPOΣ, 1535
που να βρεθεί ακριμάτιστος, σα θα τον πάρει ο Xάρος.
Στη Στείαν εγεννήθηκε, στη Στείαν ενεθράφη,
εκεί ήκαμε κ' εκόπιασεν ετούτα που σας γράφει.
Στο Kάστρον επαντρεύθηκε, σαν αρμηνεύγει η Φύση,
το τέλος του έχει να γενεί, όπου ο Θεός ορίσει. 1540

 
ΤΟ ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ, 13/02/2013
  ΤΟ ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ  
O EΡΩΤΟΚΡΙΤΟΣ ΣΤΗΝ ΓΕΡΜΑΝΙΑ
Ακρόαση του Ερωτόκριτου Ραδιοφωνικά στην Ουγγαρία
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΡΩΤΟΚΡΙΤΟ
Αλλαγή τρόπoυ μετάδοσης στο internet του Ερωτόκριτου
Hackers χτύπησαν την σελίδα του Ερωτόκριτου..
  Ενημέρωση  
Το «Μωσαικό» ΕΓΙΝΕ ΧΡΥΣΟ .. Γιώργος Νικηφόρου Ζερβάκης
O Μιχάλης και ο Αντώνης Φραγκιαδάκης παρουσίασαν το «Λαμί» στον Ερωτόκριτο
ΕΚΠΟΜΠΕΣ, 29/05/2015

ΜΙΧΑΛΗΣ & ΑΝΤΩΝΗΣ ΦΡΑΓΚΙΑΔΑΚΗΣ - ΛΑΜΙ
O Γιάννης Γιαμαλής παρουσίασε «Το ίδιο λάθος»..
ΕΚΠΟΜΠΕΣ, 29/05/2015

O Γιάννης Φωτάκης παρουσίασε το «Μονοφατσώτικο νερό»
ΕΚΠΟΜΠΕΣ, 22/05/2015

  Ερωτόκριτος LIVE!  

Media Player

WinAmp
  Στείλτε το μήνυμα σας!  
Όνομα:
Μήνυμα:
  SMS  



Loading...
  Στον αέρα...  
Ακούτε την εκπομπή "ΚΡΗΤΙΚΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ΠΑΡΕΑ" που παρουσιάζει o ΕΡΩΤΟΚΡΙΤΟΣ και άρχισε στις 00:00

Ακολουθεί ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΝΤΑΓΑΚΗΣ στις 07:00 με την εκπομπή "ΠΡΩΤΗ ΚΑΛΗΜΕΡΑ".

ΕΡΩΤΟΚΡΙΤΟΣ - Η ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ - 24 ΩΡΕΣ ΜΟΝΟ ΚΡΗΤΙΚΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ
Τηλ.: 2892053500 - info@erotokritos.gr